Człowiek zbudowany jest w 70% z wody. Chociaż jej rozmieszczenie w organizmie człowieka jest nierównomierne to występuje ona we wszystkich jego tkankach. O tym, jak istotna jest ciecz dla naszego organizmu niech świadczy fakt, że odpowiada ona m.in. za rozpuszczanie pokarmu, a dodatkowo jego transport, pozwala wchłanianie pożywienia z jelit i odżywianie komórek, usuwa szkodliwe towary przemiany materii, bierze udział w reakcjach biochemicznych, a dodatkowo reguluje temperaturę organizmu. Ponieważ ciecz bierze jest niezbędna w podtrzymywaniu wszystkich procesów biologicznych, dlatego istotne jest aby ciecz, którą spożywamy była wolna od zanieczyszczeń. Dzienne zapotrzebowanie człowieka wynosi średnio 2.5 litra wody, co jest równoważne wymianie od 3% do 6% wody ustrojowej w ciągu doby, a 100% wody w naszym organizmie wymieniana jest w ciągu 20 dni.

Około 70% wody występującej na powierzchni Ziemii zajmują morza i oceany. Niestety ze względu na zasolenie nie nadają się one wprost do spożycia przez człowieka. Wysoki koszt odsalania takiej wody stwarza, że jesteśmy zdani jedynie na wodę zgromadzoną w rzekach i jeziorach, które niestety zanieczyszczone są chemikaliami pochodzącymi ze ścieków przemysłowych. Fabrykom i zakładom bardziej opłaca się wypuszczanie ścieków do rzek niż ich uzdatnianie. Milony ton pestycydów wylewanych i wysypywanych na nasze pola również posiada nie nieznaczny wpływ na zanieczyszczenie wód. Pestycydy szkodzą nie jedynie chwastom, grzybom czy szkodnikom niemniej jednak również ludziom. Codziennie tysiące ton tych trujących środków jest spłukiwane na reperkusja opadów atmosferycznych do rzek i jezior. następnym źródłem zanieczyszczeń wód są ścieki komunalne. Trzeba pamiętać, że to nie jedynie odchody ludzkie, niemniej jednak również tysiące ton środków do pielegnacji ciała, a dodatkowo środków do ochrony czystości tj. mydła, proszki do prania, kremy, perfumy i tak dalej. To jedynie wiele przykładów źródeł zanieczyszczeń rzek, jezior czy wód gruntowych. Należy natomiast pamiętać,że konsekwencje spożywania związków chemicznych ukazują się dopiero po wielu latach i dlatego nawet jedna osoba nie kojarzy naszych chorób z jakością wody pitnej.

Proces uzdatniania wody powierzchniowej na wodę pitną możemy podzielić na cztery etapy. Pierwszym jest sedymentacja, w którym ciecz kierowana jest do stawów sedymentacyjnych, przez które obieg następuje bardzo wolno. Dzięki czemu zdecydowana większość sedymentów dzięki grawitacji osiada w naturalny sposób na dnie stawu. następnym etapem jest koagulacja, w której niezbyt duże, niewiele ważące nierozpuszczalne części, które nie opadły na dno stawów w poprzednim etapie zostaną wytrącone z wody przy użyciu siarczanu żelazowo-aluminiowego. Związek ten dodany do mętnej wody zlepia ze sobą pływające w niej zawiesiny kreując charakterystyczne galaretki, które opadną na dno stawów koagulacyjnych albo zostaną zatrzymane w następnym etapie. Trzecim z kolei etapem jest uzdatnianie. Wodę przepuszcza się przez wielkie zbiorniki wypełnione piaskiem i żwirem. Filtry mechaniczne zatrzymują pozostałe sedymenty, a dodatkowo kłaczki pokoagulacyjne, a ciecz po przejściu przez nie posiada klarowny wygląd. Trzeba natomiast pammiętać, że w zakładach wodociągowych usuwa się z wody jej mętność, niestety przepuszcza się wszelkie rozpuszczone w niej związki chemiczne. Ostatnim etapem jest dezynfekcja. W tym procesie stosowany jest od ponad 100 lat chlor, którego celem jest zahamowanie dalszego rozwoju bakterii i wirusów. Pomimo tego, że wprowadzenie chloru do dezynfekcji wody zatrzymało szerzenie się epidemii powodowanych bakteriami i wirusami to posiada również prywatne konsekwencje uboczne takie obniżanie odporności skóru na zakażenie grzybicami i drożdżycami, marskość wątroby czy tworzenie nowych związków rakotwórczych pochodzących z reakcji aktywnego chloru z innymi związkami chemicznymi.

Aby posiadać zapewnienie, że spożywamy wodę wysokiej klasy warto jest zastanowić się nad jej dodatkową filtracją. W naturze półprzepuszczalne błony osmotyczne są budulcem komórek ludzkich i zwierzęcych. W wyniku osmozy naturalnej błona osmotyczna rozdziela dwa różnie stężone roztwory wodne. Zjawisko to zostało wykorzystane do filtrowania wody za poradą osmozy odwróconej. Osmoza odwrócona stosuje zjawisko osmozy naturalnej przez pokonanie ciśnień osmotycznych i pozyskanie z wody zanieczyszczonej wodę czystą. Filtracja następuje przez membranę osmotyczną przepuszczającą jedynie cząstki wody, a większe związki chemiczne, a dodatkowo pierwiastki nie posiadają szans na przedostanie się. Także bakterie i wirusy nie posiadają szans na przedostanie się przez membranę osmotyczną. Na dzień dzisiejszy osmoza odwrócona jest najbardziej nowoczesną możliwością oczyszczania wody pitnej.

Zaleca się wykorzystanie filtrów osmotycznych w postanowieniach domowych do oczyszczania wody pitnej. Czysta ciecz produkowana w domowych aparatach osmotycznych zawiera skład bardzo podobny do składu wody z górskiego potoku, a przy zastosowaniu co więcej dobrej jakosci mineralizator porównywalna jest ze średnio zmineralizowaną wodą mineralna.